Click here to Download MyLang App

ಕತ್ತಲ ಕೋಟೆಯ ರಣಹದ್ದುಗಳು - ಬರೆದವರು : ವಿಶ್ವನಾಥ ಎನ್ ನೇರಳಕಟ್ಟೆ

ಮುಂಬಯಿಯ ಕೆಂಪುದೀಪದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮನೆಯೊಳಗಣ ಮಗು ಕಥೆಗಾಗಿ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಪೀಡಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಕ್ಷಣ ಮೊದಲು ಗಿರಾಕಿಯೊಬ್ಬನ ವಿಕೃತತೆಗಳಿಗೀಡಾಗಿದ್ದ ಅವಳು ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಕಥೆ ಹೇಳತೊಡಗಿದಳು-

“ಸುಂದರವಾದ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ್ದ ಆ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಬತ್ತದ ಸೌಂದರ್ಯ, ಪರಿಮಳಗಳಿದ್ದವು. ಭಗವಂತನ ಮುಡಿಯನ್ನಲಂಕರಿಸುವ ಆಸೆಯದಕ್ಕೆ. ಆದರೆ ಉದ್ಯಾನದ ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಹಣದಾಹ. ತುಂಬುಜೇಬಿನ ಮುದಿ ರಾಕ್ಷಸನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾರಿಬಿಟ್ಟ. ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಆ ಹೂವಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದ ಆ ರಾಕ್ಷಸ ಕತ್ತಲ ಕೋಟೆಯೊಂದರ ದಪ್ಪ ತಲೆಯ ರಾಕ್ಷಸಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾರಿ, ಹಣವೆಣಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೇಹೋದ....” ಒತ್ತರಿಸಿ ಬಂದ ದುಃಖ ಕಥೆಗೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಿತು.

ಸೆರಗಲ್ಲಿ ಮುಖವೊರೆಸಿಕೊಂಡವಳು ಕಥೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು- “...ಆ ಕತ್ತಲ ಕೋಟೆಗೆ ಹಸಿದ ರಣಹದ್ದುಗಳು ಹಗಲಿರುಳೆನ್ನದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಹೂವಿನ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಮಲಗಿ ಮನಬಂದಂತೆ ಕುಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೂವಿನ ಅಳುವಿಗೆ ಬೆಲೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೂವು ಅತ್ತಂತೆಲ್ಲಾ ಕುಕ್ಕಿತಿನ್ನುವ ಹಂಬಲ ಆ ರಣಹದ್ದುಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೊಂದು ದಿನ ಆ ಹೂವು ಇನ್ನೊಂದು ಹೂವಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತಿತು. ಅದಾದ ಬಳಿಕವೂ ರಣಹದ್ದುಗಳು ಆ ಹೂವನ್ನು ಕುಕ್ಕುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲ...” ಮಗು ಮಲಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದವಳು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು- “ಈಗ ಆ ತಾಯಿ ಹೂವಿಗಿರುವ ಹಂಬಲವೊಂದೇ- ಮರಿ ಹೂವನ್ನು ರಣಹದ್ದುಗಳು ಕುಕ್ಕಿ ತಿನ್ನದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.”

ಕಥೆ ಕೇಳಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣತುಂಬಾ ಕನಸು. ಕುಕ್ಕಿತಿನ್ನಲು ಬಂದ ರಣಹದ್ದುಗಳನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದಂತೆ... ತಾಯಿ ಹೂವು- ಮರಿ ಹೂವುಗಳೆರಡೂ ಆ ಕತ್ತಲ ಕೋಟೆಯಿಂದ ಬೆಳಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದಂತೆ... ಮಗುವಿನ ಮುಖದಲ್ಲೀಗ ಹೊಸ ಹೊಳಪಿನ ನಗು ತುಂಬಿತ್ತು.
*****